ผ่าพิมพ์เขียวลวงตา3 ความจริงใต้พรมของอัลกอริทึม Sora Feed
- 1ภาพลวงตาไร้การไถฟีดเพลิน: บอกว่าออกแบบมาไม่ให้คนเลื่อนจอดูไปเรื่อยๆ แต่กลับสูบข้อมูลประวัติจาก ChatGPT พ่วงพิกัด IP และยอดการรีมิกซ์มาใช้จัดอันดับคอนเทนต์ นี่คือสูตรสำเร็จของอัลกอริทึมดูดเวลาชัดๆ
- 2สูบดาต้าผูกขาดระบบนิเวศ: การดึงข้อมูลประวัติใช้งานจาก ChatGPT มาเชื่อมกับฟีดวิดีโอคือหมากต้อนคนให้อยู่แต่ในอาณาจักรตัวเอง ใครคุมข้อมูลพฤติกรรมรอบด้าน คนนั้นก็คุมทิศทางการเสพสื่อยุคถัดไปได้เบ็ดเสร็จ
- 3คนสร้างสรรค์ต้องเต้นตามเกม: คนทำงานสายคอนเทนต์ไม่ได้แข่งกันที่ความคิดแปลกใหม่อีกต่อไป แต่ต้องคอยระวังระบบสแกนอัตโนมัติและเกณฑ์ดักจับลิขสิทธิ์ ยิ่งระบบคัดกรองเข้มงวด พื้นที่ทดลองงานสร้างสรรค์ก็ยิ่งถูกบีบแคบลง
ฉากทัศน์ถัดไปชะตากรรมระบบฟีดที่อ้างว่าคุมได้
แม้จะพยายามชูจุดขายเรื่องการควบคุมโดยผู้ปกครองและกำแพงความปลอดภัยหลายชั้น แต่อัลกอริทึมที่อ้างว่ายึดผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นการกลายพันธุ์เป็นโรงงานผลิตคอนเทนต์เรียกร้องความสนใจอยู่ดี
“อย่าหลงเชื่อคำว่าฟีดเพื่อความคิดสร้างสรรค์ เพราะทันทีที่มีอัลกอริทึมคอยป้อน มันก็คือสนามล่าความสนใจเหมือนเดิม”